Treinennieuws

De derde zondag in juni is het Vaderdag. Dan is het een uitstekend idee om hem op deze dag in plaats van sokken, een boek te geven over zijn grootste hobby: treinen.  Zoals ieder jaar zet de redactie van Treinennieuws.nl er een paar op een rijtje. Vandaag de Nederlandse boeken.

SPOOR 24 geeft ook dit jaar weer, in woord en beeld, een uitgebreid overzicht van de spoor- en tramwegen in Nederland, met niet alleen veel aandacht voor het rollend materieel, maar ook voor exploitatie en infrastructuur. Hedendaagse ontwikkelingen in het reizigers- en goederenvervoer worden nader belicht, terwijl ook het verleden niet wordt vergeten. Een boek om bij te blijven, van jaar tot jaar en dat in iedere boekenkast van een treinliefhebber hoort te staan.
Deze nieuwste editie is ingedeeld in de volgende hoofdstukken: Reizigersvervoer – Goederenvervoer – Afvoer, sloop en verkoop – Railmusea en Infrastructuur
Met speciale aandacht dit jaar voor de Treinbotsing Amsterdam – het afscheid Beneluxtrein naar Antwerpen – DH-inzet in Argentinie en Uruguay, Polen en Roemenie – Lokaalspoorrijtuigen naar MBS – Stoom en diesel bij de RTM – Hanzelijn naar testfase en opening – Combiproject Bijverdal – de in aanbouw zijnde Spoortunnel in Delft – Randstadrail-voertuigen op HTM-lijn 2 – tot slot Groningen niet opnieuw tramstad

Spoor 24

Afmeting: 21 x 29,7
Omvang: 144 pagina’s
Auteur: P. van der Meer / M. van Ee
ISBN: 9789060133392
Prijs: € 29,90

Met de bus mee
Het streekvervoer in Nederland van toen naar nu
Deel: Van de Marne naar de Meuse in 1963
Aan tal van vervoertakken en vervoermiddelen zijn in Nederland boeken gewijd. Vergeleken met de andere vervoertakken en vervoermiddelen, zoals het spoorvervoer, de (spoor)trein en tram , is het streekvervoer per bus in Nederland echter tamelijk onderbelicht gebleven, althans als vervoerstak. Dat is onterecht, zeker als men weet dat de Nederlandse Spoorwegen in 1963 nog slechts winst konden behalen dank zij hun dochterondernemingen in het streekvervoer.
In de economische ontwikkeling van het streekvervoer is 1963 een hoogtepunt, én – onmiskenbaar – een keerpunt. Tot en met 1963 steeg het aantal reizigers en werd er geheel op commerciële basis winst gemaakt, zij het bescheiden. Na dat jaar neemt het aantal reizigers af en ontstaan er verliezen. Al spoedig wordt de verliessituatie zodanig dat de vervoertak zonder overheidssteun en later -aanbestedingen niet langer zelfstandig kan voortbestaan.
Dit deel omvat een virtuele reis langs alle in 1963 bestaande ondernemingen in het streekvervoer en ook die in het stadsvervoer met één of meer ‘buitenlijnen’. En passant wordt daarbij tevens enige aandacht besteed aan de dertien ondernemingen die her en der louter lokaal (stads)vervoer verzorgen. Aldus passeren tijdens deze reis in totaal 120 ondernemingen de revue, reizend van de Groningse Marne met de ‘Marnedienst’ naar de Meuse, de Maas net over de grens in Waals-België, met Meussen. Ook een bezoek aan het Nationale Bus Museum (http://www.nationaalbusmuseum.nl) in Hoogezand, zal na het lezen maar vooral het zien van dit boek, de moeite waard zijn.

Met de bus mee

Afmeting: 21 x 29,7 cm
Omvang: 256 pagina’s
Auteur: Hans Verhoeff
ISBN: 9789060133378
Prijs: € 39,90

Spoor 24 en Met de bus mee, zijn te koop of te bestellen bij de boekenwinkels in Nederland en België of rechtstreeks bij de uitgever Alk.

Vierkanten Wielen

In het boek Vierkante wielen beschrijft Arie van As, de voormalige directeur van NedTrain, de overgang van het bedrijf naar wat hij noemt een ‘rechtsdraaiende organisatie’. Niet het management staat centraal, maar de werkvloer.
Met de eerste herfstblaadjes op het spoor lijkt het alweer mis te gaan: vierkante wielen. Dit schijnbaar technische mankement werd de titel van het boek over de ervaringen van Arie van As bij NedTrain, het onderhoudsbedrijf van de NS. Want toen hij daar in 2006 eindverantwoordelijk werd, bleken de vierkante wielen geen technisch mankement, maar het gevolg van gebrek aan visie en leiderschap bij het management. Arie gooide het roer letterlijk om: van een links- naar een rechtsdraaiende organisatie.
Vierkante wielen vertelt aan de hand van waar gebeurde situaties en voorbeelden hoe het topmanagement veranderde van sturend naar in dienst van de medewerkers. De onderneming veranderde van een strak van bovenaf aangestuurd bedrijf naar een bedrijf met gemotiveerde werknemers die op een breed front inspraak hadden.
Op zijn eerste dag als directeur van NedTrain liet Arie van As alle pc’s en laptops van het management verwijderen en stuurde ze de werkvloer op. De managers reageerden verbijsterd en voelden zich radeloos, maar kozen na enige tijd eieren voor hun geld en gingen de werkvloer op. Dit tekent de onorthodoxe wijze waarop Van As veranderingen in bedrijven bewerkstelligt. Over zijn ervaringen bij NedTrain en zijn visie op organisaties schreef hij het boek Vierkante wielen.
Wat betreft kwaliteit en veiligheid behoort NedTrain momenteel zelfs tot de top van de Europese Spoorwegbranche. In het boek beschrijft Van As niet alleen het succes, maar ook dingen die mis gingen. De titel is een verwijzing naar de verklaring voor de vele vertragingen die reizigers bij NS ondervonden in de herfst van 2011.
Dit boek zal u zeker moeten bestellen bij uw boekhandelaar of rechtstreeks bij de uitgever

Vierkanten Wielen

ISBN 9789013106732
Aantal pagina’s 246
Prijs € 33,50

Nog even en dan kunt u ook heel snel per trein van Madrid naar Alicante. Want eind juni gaat op dit traject ook de hogesnelheidstrein AVE rijden. De reistijd zal 2 uur en 15 minuten zijn. Er zullen, voor zover nu bekend, dagelijks 14 AVE-treinen tussen Madrid en Alicante rijden; in beide richtingen 7. Dit betekent 900 plaatsen meer dan met de huidige Alvia-treinen. De gemiddelde prijs in de toeristenklasse zal rond de 130 euro liggen voor een retourtje, maar er zullen ook zeker aanbieden zijn. En dan kunt nog goedkoper de reis tussen beide steden afleggen. Het is de bedoeling dat de AVE tussen Marid en Alicante vanaf 23 of 24 juni a.s. gaat rijden. Dus nog net op tijd voor de “Hogueras de San Juan” (vreugdefeesten) in  Alicante. Bron: Tour Spain.

Nieuwe Bombardier TRAXX AC locomotief vervoert zware treinen met een gewicht tot 2000 ton tijdens publieksevenement op testbaan

Velim, 16 mei 2013 – Bombardier Transportation bewees vandaag met haar TRAXX AC Last Mile locomotief zijn kracht tijdens de persevenement en  voor de toekomstige klant Tsjechische Republiek, in Velim. The Last Mile-modus, een combinatie van een dieselmotor en ondersteuning van tractiebatterij was een première van Bombardier en laat wagons een korte afstand overwinnen zonder bovenleidingen. Bij de test op het circuit in Velim, bleek dat de TRAXX AC Last Mile locomotief treinen met een gewicht tot 2000 ton niet alleen op geëlektrificeerde lijnen, maar ook in de Last Mile modus kan vervoeren. Hierdoor kunnen spoorwegbedrijven het verkeer in havens, vracht-terminals en depots beheren zonder extra vrachtwagens of rangeerlocomotieven. In Last Mile-modus, de locomotief bereikt een topsnelheid van 40 km per uur, terwijl het trekken van zware treinen en tot 60 km per uur kan bereiken. Op geëlektrificeerde lijnen, kan gereden worden tot 160 km per uur. De TRAXX AC met Last Mile functie wordt momenteel lancering bij Railpool en Akiem. Railpool verhuurt drie van deze locomotieven aan de Zwitserse spoorwegmaatschappij BLS Cargo. Locomotieven zijn de ruggengraat van de meeste goederen- en
vele personenvervoer over de hele wereld. In Europa, zijn de meest gebruikte, de TRAXX locomotieven met meer dan 1.550 zijn er verkocht.

De Zuid-Limburgse Stoomtrein Maatschappij (ZLSM) is gered dankzij de overname van eigendommen door de Provincie Limburg. Voor het onderhoud van de eigendommen wordt een onderhoudsfonds ingesteld. In totaal wordt door Provincie en gemeenten een bedrag van € 12 miljoen geïnvesteerd om de spoorinfrastructuur voor de komende 50 jaar te behouden. Bovenstaande foto: Bart Laval

De stoomtrein ritjes door het Limburgse heuvelland kunnen de komende jaren gelukkig weer gemaakt worden. Het lijkt dat de toeristische stoomtrein door Zuid-Limburg voor de komende jaren gered is. Voor een bedrag van 10,5 miljoen euro koopt de provincie Limburg het stoomtreinspoor Kerkrade-Simpelveld – Schin op Geul over van de in geldnood zittende Zuid-Limburgse Stoomtrein Maatschappij (ZLSM), die daarmee weer lucht krijgt.

Ook wordt de provincie eigenaar van viaducten, overwegen en loodsen. Om alles te kunnen onderhouden, wordt een fonds ingesteld. Voorwaarde voor de deal is overigens dat ook de gemeenten die aan de spoorlijn liggen samen 1,5 miljoen euro op tafel leggen. De provincie zegt de ZLSM niet te willen laten vallen vanwege het grote toeristische belang. En daar zijn wij het mee eens.

Volgens gedeputeerde Patrick van der Broeck gaat ZLSM, die dit jaar haar 25-jarig bestaansfeest viert, een spannend jaar tegemoet. “Er ligt een goed businessplan dat veel vertrouwen geeft, maar we verwachten dit jaar al een verbetering van de bedrijfsresultaten.” Het plan van de ZLSM geeft aan dat verbeteringen van bedrijfsresultaten mogelijk zijn door onder andere besparing op personeelskosten, aanpassing van dienstregeling, samenwerking met andere ondernemers en vervangingen van materieel door minder  onderhoudsgevoelige stoomtreinen.

“Het einde van een onzekere periode is in zicht”, volgens Randy Habets, directeur van de ZLSM. “We hebben een zware periode achter de rug. Ondanks zware bezuinigingen waarbij hard werd ingegrepen in onderhoudskosten dreigde het einde van ZLSM. Met deze gezamenlijke aanpak staat het sein weer op groen.”

De gemeenten moeten nog definitief beslissen over hun investeringsbijdrage. Ook Provinciale Staten wordt gevraagd om in het kader van de voorjaarsnota te beslissen over de bereidheid om provinciale middelen in te zetten voor het behoud van de ZLSM.

Chili heeft de honderdste verjaardag gevierd van een de meest spectaculaire spoorwegen in de wereld, een spoorlijn die in het Andes gebergte ligt in het hart van het land en een lang bestaande grensconflict met Bolivia heeft doorstaan. De spoorlijn Arica-La Paz werd geopend op 13 mei 1913, en loopt van Chili’s meest noordelijke haven Arica, naar Bolivia de commerciële hoofdstad La Paz (440km) De bouw was een opmerkelijke prestatie van de techniek. Het traject met een stijging van zeeniveau tot meer dan 4200 meter, waardoor het een van de hoogste spoorlijnen in de wereld is. De helling heeft op sommige plaatsen een stijging van meer dan 6% en was hierdoor een van  werelds steilste spoorlijnen ten tijde van de bouw. Hij is aangelegd  door een ruw landschap van woestijn en met sneeuw bedekte vulkanen. Hij is ruwweg verdeeld als  helft tussen de twee landen met 205km aan de Chileense kant van de grens en 235 km in Bolivia. Het bouwen van de spoorlijn duurde zeven jaar, door duizenden werknemers met onmenselijke voorwaarden. Veel hadden last van hoogteziekte en de extreme kou in de nacht. Door de jaren heen, zijn gedeelten van de spoorlijn door de overstromingen, die regelmatig de Boliviaanse hooglanden treffen, getroffen. De lijn werd in 2005 volledig gesloten, maar is sindsdien gerenoveerd. Lees hier verder »